Wspomnienie wnuczki Krystyny Turowskiej o Karolinie ¦piewak

Nawigacja: ¦piewakowiebiogramyKarolina ¦piewak (1904-1989)wpomnienie wnuczki

Zawsze, kiedy sięgam pamięci± wstecz, widzę postać babci Karoliny, jej mały biały dom i zielone podwórko. Do Drozdowic jeĽdziłam na wakacje, aby pomieszkać z babci±. Do dnia dzisiejszego pamiętam jej ciepłe serdeczne dłonie, którymi układała na łóżku wysokie białe poduchy i słowa "Dociu, czy ty nie będziesz się bała sama spać w pokoju?". Cudowne były niedzielne piesze wyprawy z babci±, kiedy słuchałam jej wspomnień o Sybirze i ciężkim życiu. Zastanawiałam się nieraz, sk±d czerpała siły aby wcze¶nie rano wstać nakarmić zwierzęta i przygotować ¶niadanie. Wiem jak bardzo babcię bolały nogi, całe pokryte żylakami. Babcia mawiała "oj te moje nogi, gdyby były zdrowe, zaszła bym nawet do Krakowa". Pamiętam też babci powiedzenie "poczekaj Dociu" i soczyste dorodne czere¶nie, które rosły za stodoł±. Babcia Karolina kochała ksi±żki. Prowadziła punkt biblioteczny w Drozdowicach, sama dużo czytała. Była osob± życzliw±, pogodn± i mił±. Pamiętam również dzień, w którym babcia Karolina bardzo zachorowała. Leżała w pokoju nieprzytomna, niedługo potem przyjechało pogotowie i zabrało j± do szpitala. Smutne były dni bez babci. Wszyscy czekali¶my na jej powrót. Kiedy po wakacjach wyjeżdżałam z Drozdowic babcia przez swój ogród odprowadzała mnie do poci±gu. Na stacji wciskała mi w rękę parę groszy na cukierki i stała na peronie aż do odjazdu poci±gu.

W roku 1989 babcia Karolina przyjechała na ¶lub mojej siostry Mirki i pomimo podeszłego wieku, na weselu była aż do rana. Kiedy zapytałam czy babcia chce się położyć spać, odpowiedziała "Spać nie pójdę - muszę się nacieszyć wnukami". Orkiestra zagrała specjaln± melodię dla babci. Do tańca poprosił j± mój m±ż Zdzisław, a wnuki otoczyły ich kołem. Babcia tańczyła i każdy mógł zauważyć rado¶ć w jej oczach.

Nadszedł dzień, w którym po raz ostatni widziałam moj± babcię. Był to bardzo smutny dzień, dzień jej pogrzebu. Wyprowadzała babcię rodzina i jej znajomi z zielonego podwórka na cmentarz do W±sosza. Było mi bardzo ciężko na sercu, bo wiedziałam, że odszedł od nas dobry, kochany człowiek: moja babcia Karolina.

Nawigacja: ¦piewakowiebiogramyKarolina ¦piewak (1904-1989)wpomnienie wnuczki


Ta strona jest czę¶ci± portalu www.Spiewakowie.pl
Dokument utworzony 6 grudnia 2003, ostatnia aktualizacja 4 sierpnia 2008.
Administrator strony: dr hab. med. Radosław ¦piewak, specjalista dermatolog i wenerolog, Kraków (kontakt)

© Krystyna Turowska (tekst) & Radosław ¦piewak (kod)

Uwaga: Utwór chroniony prawem autorskim. Kopiowanie i rozpowszechnianie niniejszego tekstu w czę¶ci lub cało¶ci bez pisemnego zezwolenia autora jest zabronione. W celu uzyskania zgody należy skontaktować się z administratorem strony.
Warning: This work is protected by copyright law. No part of it may be reproduced in whatsoever form without written permission of the owner. For further information please contact the webmaster (follow the link "kontakt").